فَشَرَعَ ، وَعَلا فَارْتَفَعَ ، وَقَدَّرَ فَاحْسَنَ ، وَصَوَّرَ فَاتْقَنَ ، و شروع كرد و برتر و مرتفع گرديد ، و اندازه گرفت و نيكو اندازه كرد ، و صورت بخشيد و محكم كرد وَاحْتَجَّ فَابْلَغَ ، وَانْعَمَ فَاسْبَغَ ، وَاعْطى فَاجْزَلَ ، وَمَنَحَ و حجّت آورد و رساند و نعمتت داد و فراوان كرد و عطا كرد و فزون نمود و بخشيد فَافْضَلَ ، يا مَنْ سَما فِى اْلعِزِّ فَفاتَ نَواظِرَ اْلأبْصارِ ، وَدَنا و زياده داد ، اى كه در عزّت چنان و الا است كه از نگاه چشمها گذشته و در لطف فِى الّلُطْفِ فَجازَ هَواجِسَ اْلأَفْكارِ ، يا مَنْ تَوَحَّدَ چنان نزديك است كه از آنچه خطور كند اى انكه يكتا است بِاْلمُلكِ فلانِدَّ لَهُ فى مَلَكُوتِ سُلْطانِهِ ، وَتَفَرَّدَ بِاْلألاءِ در فرمانروانى و ملك كه از براى او در سلطنتش همتائى ندارد و او تنها در بخششها و بزرگى وَالْكِبِرْيآءِ فَلا ضِدَّ لَهُ فى جَبَرُوتِ شَأْنِهِ ، يا مَنْ حارَتْ متفرّد است و رقيب و ضدّى براى او نيست در جبروت مقامش ، اى كه در بزرگى هيبتش فى كِبْرِيآءِ هَيْبَتِهِ دَقايِقُ لَطائفِ اْلأَوْهامِ ، وَانْحَسَرَتْ ريزه كارى و نازك بينيهاى انديشه‌ها و اوهام سرگردان گشته و ديده‌هاى تيزبينان دُونَ ادْراكِ عَظَمَتِهِ خَطايِفُ ابْصارِ اْلأَنامِ ، يا مَنْ عَنَتِ مردم در مقام درك عظمتش و امانده ، اى كه در برار اْلوُجُوهُ لِهَيْبَتِهِ ، وَخَضَعَتِ الرِّقابُ لِعَظَمَتِهِ ، وَوَجِلَتِ هيبتش چهرها خوار گشته و گردنها در برابر عظمتش خاضع شده ، و دلها از ترس او اْلقُلُوبُ مِنْ خيفَتِهِ ، اسْئَلُكَ بِهذِهِ اْلمِدْحَةِ الَّتى لا تَبْتَغى هراسان شده ، از تو درخواست دارم به حق اين ستايشى كه سزاوار نيست